Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Artur Tabor (1968-2010)

Jeden z najwybitniejszych polskich fotografów przyrody. Urodził się w Radomiu w 1968 r. Ukończył Akademię Podlaską wSiedlcach. Od młodości był zafascynowany twórczością Włodzimierza Puchalskiego, który był dla niego niedościgłym wzorem.

Bug. Pejzaż nostalgiczny

 

Fotografia przyrodnicza była wielką pasja jego życia. Przez wiele lat współpracował z czasopismami o tematyce przyrodniczej w Polsce, takimi jak m.in. Zwierzaki, Echa Leśne, Głos Lasu, Brać Łowiecka, Łowiec Polski, National Geographic, oraz agencjami zachodnimi m.in. z BBC (Nature Picture Library). 

Specjalizował się w fotografowaniu i filmowaniu zwierząt w ich naturalnym środowisku, szczególnie ptaków. Na podglądaniu przyrody spędzał kilka miesięcy w roku budując specjalne ukrycia w koronach drzew, wśród wodnych szuwarów lub wkopując się w ziemię - jak sam mówił, bawił się w Indian będąc dorosłym. 

Od 1998 roku zajmował się realizacją filmów o tematyce przyrodniczej. W 2001 roku zrealizował film "Podlaski Przełom Bugu", który w 2002 roku zdobył I nagrodę na ogólnopolskim przeglądzie filmów o tematyce ekologicznej w Przysieku koło Torunia. W kolejnych latach powstały filmy przyrodnicze: "Nadbużański Park Krajobrazowy", "Góry Stołowe", "Dolina Krasnej", "W obronie rzeki". W 2005 ukończył dwa kolejne filmy "W krainie Jodły, Buka i Tarpana" oraz "Małopolski Przełom Wisły". Był członkiem Związku Polskich Fotografów Przyrody, laureatem wielu nagród, m.in. Ludomira Benedyktowicza w dziedzinie artystycznej, Grand Prix w konkursie fotograficznym "Łowca Polskiego" im. Włodzimierza Puchalskiego oraz nagrody w Konkursie Polskiej Fotografii Prasowej. 

Jego prace można było podziwiać na wielu zbiorowych i indywidualnych wystaw fotograficznych. W roku 2002 wystawa indywidualna Artura pt. "Te co skaczą i latają" zdobyła I nagrodę przyznaną przez jury fotografików na Międzynarodowym Festiwalu Mikrosfera w Białowieży.
 
Był autorem wspaniałych albumów fotograficznych "Bug. Nadbużańskie Podlasie", " Z Bliska i Z Daleka. Piła i Okolice", "Kathmandu-Szkice" oraz "Królestwo Dzikich Gęsi" (wspólny projekt z Przemysławem Szymońskim), "Bug - pejzaż nostalgiczny", "Wisła - królowa rzek".

Jego najwybitniejszym dziełem był album "Sowy Polski", do którego zbierał materiał ponad 8 lat. O skali fotograficznej trudności tego projektu świadczy fakt, że większość sów to ptaki prowadzące nocny tryb życia i dlatego ich fotografowanie wymaga  oprócz wielkich umiejętności również wyjątkowego zaangażowania i pracowitości. Książka nawiązuje do słynnych albumów Włodzimierza Puchalskiego i oprócz zdjęć zawiera dużo informacji poświęconych każdemu gatunkowi oraz opisy przygód jakie spotkały Artura podczas pracy nad albumem. Książka stała się bestsellerem na naszym rynku i cały jej nakład rozszedł sie błyskawicznie.

Wszyscy, którzy mieli okazję poznać go osobiście podkreślają jego pogodę ducha i entuzjazm. Ze swadą opowiadał o swojej pasji, o przygodach, o ukochanym Bugu. Wraz z Tomaszem Kłosowskim popularyzował polska przyrodę w dokumentalnym cyklu TVP "Dzika Polska".

Artur Tabor zginął tragicznie 2 lipca 2010 roku podczas wyprawy w Mongolii.

 

 

Czas ekspozycji: 1 maja - 31 sierpnia 2018 r.

Śladami pamięci - malarstwo Andrzeja Rzepkowskiego

By w pełni zrozumieć postać Andrzeja Rzepkowskiego, trzeba wiedzieć o jego dwóch największych pasjach, które umiejętnie łączy ze sobą. O malarstwie i jazzie. Andrzej Rzepkowski urodził się w 1939 roku w Lublinie. Wczesna młodość przypada na lata pięćdziesiąte, wtedy też po raz pierwszy zetknął się z muzyką jazzową i wtedy zaczął marzyć o graniu. Muzyka towarzyszyła mu od początku – otaczała go w domu rodzinnym za sprawą matki - nauczycielki klasy fortepianu. Muzyczna pasja zaczęła nabierać realnych kształtów, gdy rozpoczął naukę gry na klarnecie w szkole muzycznej w Warszawie. Codzienność , która zazwyczaj brutalnie weryfikuje młodzieńcze pasje i tym razem sprawiła, że Andrzej Rzepkowski zamiast muzycznego zdobył wykształcenie techniczne. Nigdy jednak nie stracił wrażliwości artystycznej i młodzieńczej pasji muzycznej. Uczył się grać samodzielnie z grupą jazzujących przyjaciół.

Druga pasja pojawiła się dużo później. Andrzej Rzepkowski zaczął się fascynować malarstwem i z początku tworzył wyłącznie na własny użytek, jak poeta piszący do szuflady. Ukończył trzyletni kurs rysunku i malarstwa pod kierunkiem kilku lubelskich malarzy, a w 1995 roku uchwałą Prezydium Zarządu Głównego Związku Polskich Artystów Plastyków, został przyjęty w poczet członków owego związku.

Lata pracy nad poszukiwaniem własnego stylu i doskonaleniem warsztatu dały początek tzw. „malarstwu jazzującemu”. Była to seria obrazów traktowanych jako impresje muzyczne, które przedstawiały muzyków podczas koncertów Rzepkowski poprzez pociągnięcia linii i dobór barwy osiąga efekt swoistej dynamiki - wydaje się, że obrazy wibrują jazzowym rytmem. Początek lat 90-tych był okresem, kiedy Andrzej Rzepkowski za namową przyjaciół zgodził się na pierwsze wystawy „grających portretów”. Lata te obfitowały w wiele prestiżowych wystaw, indywidualnych zamówień oraz projektów obwolut płyt muzycznych. Obrazy stanowiły scenografię do filmów telewizyjnych („Count Basie Made in Poland”, „Tribute to Ella”).

Kolejną tematyczną grupą zainteresowań Rzepkowskiego są sceny rodzajowe; portrety Żydów i architektura małych miasteczek. Łagodne, rozświetlone pejzaże, ciepłe popołudnia na ulicach krakowskiego Kazimierza dają wrażenie afirmowania codzienności, odnajdywania piękna bez zbędnej ostentacji. Żydowska tematyka jest obecna w twórczości artysty od prawie dziesięciu lat, a dwukrotny pobyt w Izraelu podziałał mocno inspirującą i wniósł nową jakość. Po raz pierwszy obrazy powstałe pod wpływem podróży, zostały zaprezentowane na ekspozycji zbiorowej w Galerii Teatru Żydowskiego w Warszawie w 1994 r. Andrzej Rzepkowski jest również autorem obrazów o tematyce sakralnej znajdujących się w kościołach Czech i Polski miedzy innymi w kościele św. Doroty w Licheniu, w Domu Zgromadzenia Księży Marianów w Warszawie, w Seminarium Duchownym Księży Marianów w Lublinie czy też na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Artysta namalował także portrety dwóch przełożonych generalnych Zakonu Paulinów, które obecnie znajdują się w jasnogórskim klasztorze.

Pasje i twórczość Andrzeja Rzepkowskiego, kontynuowane wbrew wykształceniu i codzienności, wpisują się doskonale w słowa znanego, lubelskiego historyka sztuki Stanisława Mrówczyńskiego: „Dziś trzeba mieć dużo odwagi, by móc kroczyć własną wybraną drogą”.

Tematyka obrazów malarza nawiązuje do społeczności żydowskiej. Głównie są to sylwetki Żydów na tle polskich miasteczek, takich jak: Chełm, Wąwolnica, Lublin, Włodawa.

 

Czas ekspozycji: 24 maja - 31 sierpnia 2018 r.